თერმოსფერო
ატმოსფეროს ფენა, რომელიც მდებარეობს მეზოსფეროსა და ეგზოსფეროს შორის. ის არის მეოთხე, ქვემოდან თვლით, იმ ხუთიდან, რომლებადაც ატმოსფერო იყოფა, თუ მის ვერტიკალურ თერმულ სტრუქტურას გავითვალისწინებთ. ის ვრცელდება 80-დან დაახლოებით 500-600 კმ სიმაღლემდე, თუმცა მისი სისქე ცვლადია და ზოგჯერ უფრო დიდია (თერმოპაუზა). ამ ფენაში ჰაერის სიმკვრივე ძალიან დაბალია და ის ძლიერ იონიზებულია მზიდან მომავალი ულტრაიისფერი გამოსხივების, გამა სხივებისა და რენტგენის სხივების მოქმედებით, რომლებიც მასში თითქმის შესუსტების გარეშე გადიან. ფენის სახელი ეხება სითბოს (პრეფიქსი „თერმო-“ მოდის ძველი ბერძნული θερμός [ thermos ]-დან, რაც ცხელს ნიშნავს), რადგან მთელ მის სიგრძეზე ტემპერატურა სიმაღლესთან ერთად იზრდება და მის ზედა ნაწილში ძალიან მაღალ მნიშვნელობებს აღწევს, 1000-1500°C-ის რიგის. დღის განმავლობაში, როდესაც მას მზის გამოსხივება კვეთს, მის შემადგენელ გაიშვიათებულ აირს შეუძლია მნიშვნელოვნად უფრო მაღალი ტემპერატურის პიკებს მიაღწიოს, 2500°C-მდე, თუმცა იქ განლაგებული ნებისმიერი ობიექტი - როგორც ეს ხდება, მაგალითად, საერთაშორისო კოსმოსურ სადგურთან - კონტაქტით არ თბება, რადგან მოლეკულური სიმკვრივე იმდენად დაბალია, რომ სითბოგამტარობა არ არსებობს.