เทอร์โมสเฟียร์

ชั้นบรรยากาศที่ตั้งอยู่ระหว่างมีโซสเฟียร์และเอกโซสเฟียร์ เป็นชั้นที่สี่นับจากล่าง ในบรรดาห้าชั้นที่บรรยากาศถูกแบ่งออก หากพิจารณาโครงสร้างทางความร้อนในแนวดิ่งของมัน ขยายจากระดับความสูง 80 ถึงประมาณ 500-600 กิโลเมตร แม้ว่าความหนาของมันจะแปรผันได้ บางครั้งมากกว่านั้น (เทอร์โมพอส) ในชั้นนี้ ความหนาแน่นของอากาศต่ำมากและแตกตัวเป็นไอออนอย่างมาก เนื่องจากการกระทำของรังสีอัลตราไวโอเลต รังสีแกมมา และรังสีเอกซ์จากดวงอาทิตย์ ซึ่งผ่านเข้ามาโดยแทบไม่ถูกลดทอน ชื่อของชั้นนี้อ้างถึงความร้อน (คำอุปสรรค "thermo-" มาจากคำกรีกโบราณ θερμός [thermos] ซึ่งหมายถึงร้อน) เนื่องจากตลอดทั้งชั้นนี้ อุณหภูมิเพิ่มขึ้นตามความสูง โดยมีค่าสูงมากที่ส่วนบนของมัน ในระดับ 1000-1500°C ในเวลากลางวัน เมื่อมันถูกรังสีดวงอาทิตย์ส่องผ่าน ก๊าซเบาบางที่ประกอบเป็นชั้นนี้อาจมีจุดสูงสุดของอุณหภูมิที่สูงกว่ามาก ถึง 2500°C แม้ว่าวัตถุใด ๆ ที่อยู่ที่นั่น - เช่นที่เกิดขึ้นกับสถานีอวกาศนานาชาติ ตัวอย่างเช่น - จะไม่ร้อนขึ้นจากการสัมผัส เนื่องจากความหนาแน่นของโมเลกุลต่ำมากจนไม่มีการนำความร้อน