თერმოჰალინური ცირკულაცია
პლანეტარული მასშტაბის ოკეანური ცირკულაცია, რომელიც პასუხისმგებელია ზედაპირული წყლების განახლებაზე შუალედური და ღრმა წყლებით, რომლებიც პირველებზე უფრო მკვრივია. მისი სახელწოდება მიუთითებს ტემპერატურაზე (პრეფიქსი „თერმო-") და მარილიანობაზე (სუფიქსი „-ჰალინური", ლათინური ტერმინიდან hals = მარილი). THC (აბრევიატურა, რომელსაც ფიზიკურ ოკეანოგრაფიაში იყენებენ თერმოჰალინური ცირკულაციის აღსანიშნავად) ამოძრავდება ზღვის ზედაპირის იმ უბნებში, სადაც წყალი უფრო მკვრივია, ვიდრე მეზობელ უბნებში, ან იმიტომ, რომ უფრო ცივია და/ან იმიტომაც, რომ მარილიანობა უფრო მაღალი აქვს. ისეთი მოვლენები, როგორიცაა ქარი ან მოქცევა-უკუქცევა, ასევე შეიძლება შეუწყობდეს ამ „ანთებას". ამ წყლის ჩაძირვა თანდათან წარმოშობს ნელ განახლების პროცესს, რომელიც რამდენიმე საუკუნე გრძელდება. სითბოს გადატანის ეს მექანიზმი - ასევე ცნობილი როგორც ოკეანის კონვეიერი -, რომელიც ავსებს ატმოსფეროში GAC-ის მეშვეობით მიმდინარე გადატანას, გადამწყვეტ გავლენას ახდენს დედამიწის კლიმატზე.