termometr

Przyrząd meteorologiczny mierzący temperaturę powietrza. Istnieją różne typy, z których wszystkie opierają się na zmienności pewnej właściwości fizycznej doświadczanej przez niektóre substancje w równowadze termicznej z powietrzem, gdy zmienia się stan termodynamiczny powietrza. Tradycyjne termometry zawierają ciecz (rtęć lub alkohol) wewnątrz szklanej rurki kapilarnej połączonej z małym zbiorniczkiem lub zbiorniczkiem końcowym. Zmiany temperatury powietrza powodują rozszerzanie się lub kurczenie cieczy, z wynikającym z tego podnoszeniem się lub spadaniem cieczy w rurce. Dzięki skali stopniowanej, którą zawiera, można dokonać bezpośredniego odczytu stopni osiągniętych przez temperaturę powietrza otaczającego instrument. W obserwatoriach pogodowych istnieje duża różnorodność termometrów, z których niektóre - takie jak termometry maksymalne i minimalne lub tworzące psychrometr (termometry suche i mokre) - są używane do określonych celów. Stosowanie termometru rtęciowego jest ograniczone do regionów, w których zimno nie jest ekstremalne, ponieważ ciecz ta zaczyna zamarzać poniżej –38,8°C, a na Ziemi istnieją miejsca, w których powietrze ma niższą temperaturę stosunkowo często. Aby rozwiązać ten problem, w obserwatoriach pogodowych w najzimniejszych regionach stosuje się termometry alkoholowe. Zazwyczaj zawierają one etanol (alkohol etylowy), którego punkt zamarzania wynosi –114°C. Oprócz termometrów rtęciowych i alkoholowych stosuje się również inne, takie jak termometr bimetaliczny, termometr rezystancyjny czy cyfrowy, które zawierają czujniki oparte na tych samych zasadach co niektóre z wymienionych i które dzięki układowi elektronicznemu przekształcają zmiany temperatury na sygnał, który może być wyświetlany jako cyfry na ekranie ciekłokrystalicznym.