รุ้งกินน้ำ

นี่คือปรากฏการณ์ทางแสงที่เป็นที่รู้จักและน่าตื่นตาตื่นใจที่สุดในบรรดาทั้งหมดที่เกิดขึ้นในบรรยากาศ อย่างไม่ต้องสงสัย ชื่อของปรากฏการณ์นี้อ้างถึงเทพีไอริส ซึ่งในกรีกโบราณถือว่าเป็นผู้ส่งสารของเหล่าทวยเทพ การเดินทางไปมาของนางระหว่างโอลิมปัส - ที่อยู่ของทวยเทพ - และโลกมนุษย์ - ที่เราอาศัยอยู่ - สะท้อนออกมาอย่างดีในรุ้งกินน้ำและการเชื่อมโยงที่ปรากฏระหว่างท้องฟ้าและโลก เราสามารถนิยามมันว่าเป็นแถบแสงครึ่งวงกลมขนาดใหญ่ หรือส่วนหนึ่งของมัน ก่อตัวจากชุดของส่วนโค้งซ้อนศูนย์กลางที่ซ้อนทับกัน ซึ่งแสดงสีของสเปกตรัมแสงที่มองเห็นได้ สีแดงปรากฏที่ขอบบนของรุ้ง และสีม่วงที่ขอบล่าง คำอธิบายนี้ตรงกับรุ้งปฐมภูมิหรือรุ้งหลัก แต่บางครั้งก็สามารถเห็นรุ้งทุติยภูมิและส่วนโค้งเสริม (supernumerary arcs) ได้เช่นกัน การปรากฏของทั้งหมดนี้เกิดจากปรากฏการณ์การหักเห การสะท้อน การเลี้ยวเบน และการแทรกสอดของแสง ขณะที่มันผ่านม่านของหยดฝนที่ได้รับแสงจากดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์ แม้ว่าจะเป็นเรื่องปกติที่จะอ้างถึงเจ็ดสีของรุ้ง แต่ในความเป็นจริงแถบสีหลากสีนี้ก่อตัวจากความต่อเนื่อง (continuum) ดังนั้นการแบ่งนั้นจึงเป็นไปตามอำเภอใจ