Rrymë termike
Një rrymë ajri ngjitëse në shkallë lokale që ndodh mbi një sipërfaqe më të ngrohtë se rrethinat e saj. Lloje të ndryshme terreni (rërë, shkëmbinj, bar...) i transferojnë sasi të ndryshme nxehtësie ajrit në kontakt me to. Në zonat e terrenit që nxehen më shumë, ajri fiton një temperaturë më të lartë dhe bëhet më i lehtë (densitet më i ulët). Më pas i nënshtrohet një shtytjeje hidrostatike më të madhe lart, që kulmon me formimin e rrymave termike. Prania e tyre zbulohet nga fluturimet rrethore të shpendëve grabitqarë, të cilët, duke vepruar kështu, arrijnë të qëndrojnë në ajër pothuajse pa asnjë përpjekje. Është e njëjta teknikë që përdorin pilotët e planerëve me avionët e tyre pa motor, ose pilotët e deltaplanëve dhe parashutave. Nëse ajri që ngjitet në një rrymë termike arrin nivelin e kondensimit, fillon të formohet një kumulus i vogël, zhvillimi vertikal i mëvonshëm i të cilit do të përcaktohet në masë të madhe nga shkalla e stabilitetit/paqëndrueshmërisë atmosferike.
Terma të lidhur: Konvekcion