термика

Локална воздушна струја што се издигнува над површина која е потопла од својата околина. Различни типови терен (песок, карпи, трева...) на воздухот во контакт со нив му пренесуваат различни количини топлина. Во областите на теренот што најмногу се загреваат, воздухот добива повисока температура и станува полесен (помала густина). Тогаш е подложен на поголем хидростатски потисок нагоре, што завршува со формирање на термики. Нивното присуство го откриваат кружните летови на грабливите птици, кои на тој начин успеваат да останат во воздух речиси без никаков напор. Тоа е истата техника што ја користат пилотите на едриличари со своите едрилици, или пилотите на делтаплани и параглајдери. Ако воздухот што се издигнува во термика го достигне нивото на кондензација, почнува да се формира мал кумулус, чиј последователен вертикален развој во голема мера ќе го диктира степенот на атмосферска стабилност/нестабилност.

Поврзани поими: конвекција