θερμικό ρεύμα

Ένα ανοδικό ρεύμα αέρα τοπικής κλίμακας που εμφανίζεται πάνω από μια επιφάνεια θερμότερη από το περιβάλλον της. Διαφορετικοί τύποι εδάφους (άμμος, βράχια, γρασίδι...) μεταφέρουν διαφορετικές ποσότητες θερμότητας στον αέρα που έρχεται σε επαφή μαζί τους. Στις περιοχές του εδάφους που θερμαίνονται περισσότερο, ο αέρας αποκτά υψηλότερη θερμοκρασία και γίνεται ελαφρύτερος (χαμηλότερη πυκνότητα). Στη συνέχεια υπόκειται σε μεγαλύτερη ανοδική υδροστατική ώθηση, η οποία καταλήγει στον σχηματισμό θερμικών ρευμάτων. Η παρουσία τους αποκαλύπτεται από τις κυκλικές πτήσεις των αρπακτικών πτηνών, τα οποία, κάνοντας αυτό, καταφέρνουν να παραμένουν στον αέρα με ελάχιστη σχεδόν προσπάθεια. Είναι η ίδια τεχνική που χρησιμοποιούν οι πιλότοι ανεμοπλάνων με τα ανεμόπτερά τους, ή οι πιλότοι αετών πλαγιάς (hang glider) και αλεξίπτωτου πλαγιάς (paraglider). Αν ο αέρας που ανέρχεται σε ένα θερμικό ρεύμα φτάσει στο επίπεδο συμπύκνωσης, αρχίζει να σχηματίζεται ένα μικρό σωρειτόμορφο νέφος, του οποίου η επακόλουθη κατακόρυφη ανάπτυξη θα καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τον βαθμό ατμοσφαιρικής σταθερότητας/αστάθειας.