თერმიკი

ლოკალური მასშტაბის აღმავალი ჰაერის დინება, რომელიც ხდება მის გარემოზე უფრო თბილი ზედაპირის თავზე. რელიეფის სხვადასხვა ტიპი (ქვიშა, ქვები, ბალახი...) სხვადასხვა რაოდენობის სითბოს გადასცემს მათთან კონტაქტში მყოფ ჰაერს. რელიეფის ყველაზე მეტად გამთბარ უბნებზე ჰაერი უფრო მაღალ ტემპერატურას იძენს და მსუბუქი ხდება (დაბალი სიმკვრივე). ამის შემდეგ ის განიცდის უფრო დიდ აღმავალ ჰიდროსტატიკურ ბიძგს, რაც თერმიკების წარმოქმნით სრულდება. მათ არსებობას ამჟღავნებს მტაცებელი ფრინველების წრიული ფრენა, რომლებიც ამით თითქმის ძალისხმევის გარეშე ახერხებენ ჰაერში დარჩენას. ეს იგივე ტექნიკაა, რომელსაც იყენებენ პლანერისტები თავიანთი ფრთოსანი პლანერებით, ან დელტაპლანერისტები და პარაპლანერისტები. თუ თერმიკში აღმავალი ჰაერი კონდენსაციის დონეს მიაღწევს, იწყება პატარა გროვა ღრუბლის ფორმირება, რომლის შემდგომ ვერტიკალურ განვითარებას დიდწილად ატმოსფერული სტაბილურობის/არასტაბილურობის ხარისხი განსაზღვრავს.

დაკავშირებული ტერმინები: კონვექცია