El Niño

Faza negative e dukurisë klimatike ENSO, manifestimi kryesor i së cilës është një ngrohje anormale e ujërave sipërfaqësore të Paqësorit ekuatorial lindor, që ndodh në mënyrë ciklike, por të parregullt, në periudha që variojnë nga 3 deri në 8 vjet. Fillimi i El Niño-s ndryshon si modelet meteorologjike ashtu edhe ato oqeanike në të dy anët e pellgut të Paqësorit, me anomali të rëndësishme në rrymat oqeanike dhe atmosferike. Sinjali i tij zbulohet edhe në zona të tjera tokësore, më të largëta, me disa telelidhje të mirëpërcaktuara. El Niño shprehet kështu, në spanjisht, në fjalorin meteorologjik ndërkombëtar. I referohet Fëmijës Krisht (Niño Jesús ose Niño Dios) - figura kryesore e Krishtlindjeve të krishtera -, pasi peshkatarët e vjetër të portit të Paita-s, në Perunë veriore, filluan ta quanin kështu rrymën detare që vinte nga Gjiri i Guajakilit, në Ekuador, ngaqë ajo hynte drejt fundit të vitit - rreth Krishtlindjeve - dhe ngrohte ujin e detit, gjë që zvogëlonte drastikisht kapjet. Ata detyroheshin atëherë të rrinin në shtëpi, pa mundur të peshkonin për disa muaj. Përveç kësaj, gjatë gjithë asaj kohe binte shi shumë i dendur. Kthimi në normalitet nuk vinte deri sa fillonin të ndodhnin ngritje (upwelling) të ujit të ftohtë e të pasur me lëndë ushqyese, duke shkaktuar shfaqjen e shoqatave të mëdha peshqish në brigjet e Perusë.