radar meteorologjik
Një radar i përdorur për qëllime meteorologjike. Termi RADAR është një akronim i shprehjes angleze RAdio Detecting And Ranging (zbulim dhe matje largësie me radio). Megjithëse nisi të shprehej me akronimin e tij me shkronja të mëdha, gradualisht u integrua në gjuhë si fjalë e zakonshme (radar), në një mënyrë të ngjashme me atë që po ndodh me DANA-n (dana). Ky instrument nisi të përdorej për qëllime ushtarake gjatë Luftës së Dytë Botërore, pasi ishte zhvilluar në vitet e mëparshme, falë kontributeve të shkencëtarëve dhe inxhinierëve të kombësive të ndryshme. Avionët ushtarakë nisën të mbanin radarë të instaluar që, përveç lokalizimit të pozicioneve të avionëve të armikut, zbulonin edhe sinjale që vinin nga meteorët e pranishëm në ajër. Pasi përfundoi konflikti ushtarak, disa shkencëtarë që punonin për Forcat e Armatosura të SHBA-së nisën të zhvillonin aplikimet e mundshme civile të atyre sinjaleve të radarit. Qysh nga vitet 1970 e tutje nisën të krijoheshin rrjetet e para të radarëve, të mirëmbajtura nga Shërbimet e ndryshme Meteorologjike. Me kalimin e viteve, radarët meteorologjikë u modernizuan, duke lejuar marrjen e një pamjeje tre-dimensionale të elementeve reshëse të pranishme në atmosferë. Disa pajisje lejojnë gjithashtu nxjerrjen e shpejtësisë së lëvizjes së pikave dhe kokrrave të breshrit në raport me pozicionin fiks të radarit (radar Doppler). Radari është një instrument që, nëpërmjet një antene rrotulluese, emeton impulse mikrovalore në të gjitha drejtimet, për të cilën kryen një seri skanimesh në lartësi të ndryshme, duke mbuluar 360º rreth vetes. Funksionon në një gamë gjatësish vale ndërmjet 1 dhe 30 cm. Sinjali i emetuar (një rreze e ngushtë e mikrovalëve të përmendura) transmetohet me një fuqi prej disa megavatësh, nëpërmjet një vargu impulsesh të ndara nga njëri-tjetri me disa mikrosekonda. Teksa këto rreze përplasen me pika dhe kokrra breshri në rrugën e tyre atmosferike, shpërndahen në të gjitha drejtimet, me një pjesë të tyre që kthehet drejt radarit, e cila kapet nga një marrës. Koha e kaluar ndërmjet emetimit dhe pritjes së çdo impulsi lejon të përcaktohet largësia në të cilën ndodhen objektivat. Informacioni i marrë, që vjen nga të gjitha sinjalet e kthimit të ndërprera nga instrumenti, përpunohet dhe shndërrohet në imazhe që lejojnë vizualizimin e shpërndarjes hapësinore - rreth pozicionit të radarit - të zonave që gjenerojnë jehonë. Radari nuk e mat drejtpërdrejt intensitetin e reshjeve, edhe pse ato imazhe mund të sugjerojnë të kundërtën. Shpesh gjenerohen jehona të rreme, të cilat parashikuesit duhet të dinë t'i dallojnë. Burimet e gabimit mund të jenë të llojeve më të larmishme: nga dështimet e kalibrimit në pajisje, te prania e pengesave (megjithëse radarët zakonisht vendosen në vende terreni të ngritura, me horizont të pastër), ose gjithashtu mbivlerësimet e reshjeve në disa jehona. Në imazhet e radarit përdoret një shkallë ngjyrash. Zakonisht, e kaltra dhe jeshillja u caktohen jehonave më të dobëta (që u përgjigjen pikave të vogla) dhe e kuqja dhe magjenta sinjaleve më të forta të kthimit (breshër dhe pika të mëdha). Çdo ngjyrë përfaqëson një nivel reflektiviteti, të gjitha të matura në decibel (dBZ).