üst hava haritası

Meteoroloji jargonunda, deniz seviyesinin üzerinde belirli bir atmosferik seviyedeki meteorolojik bilgileri gösteren herhangi bir haritaya verilen ad. Üzerinde bu eş çizgiler (izohipsler) çizildiğinden, kontur (izohips) haritası olarak adlandırılması da yaygındır. Bunlar birlikte, belirli bir basınç yüzeyinin topografyasını oluşturur. Her kontur (izohips), söz konusu izobarik yüzeyin bir seviye eğrisidir. Üst hava haritaları rutin olarak 850, 700, 500, 300, 200 ve 100 hPa standart seviyeleri için üretilir. Tam anlamıyla, bu basınç seviyelerinin bulunduğu yükseklikleri (jeopotansiyel metre cinsinden ifade edilen) gösterdiklerinden, bunlara yükseklik haritaları denmesi gerekir. Hem bu haritalarda hem de yüzey haritalarında, sinoptik durum açıkça yansıtılır ve meteorolojik sahnenin tüm oyuncuları yer alır: antisiklonlar, alçak basınç merkezleri, kopuk alçaklar (cut-off low), trog'lar, sırtlar… Gerçek anlamda üst hava haritaları, 'göreli topografyalar' olarak bilinen haritalardır. Bunlarda, deniz seviyesine en yakın izobarik yüzey (genellikle 1000 hPa) temel referans seviyesi olarak alınarak, belirli standart basınç seviyelerinin ulaştığı kalınlıkları gösteren konturlar (izohipsler) çizilir. Örneğin, 500 hPa'lık bir göreli topografyada, bu kalınlıklardaki değişim, söz konusu standart seviyenin 1000 hPa yüzeyine göre yaşadığı yükseklik değişimini temsil eder.