ატმოსფეროს ზედა ფენების რუკა

მეტეოროლოგიურ ჟარგონში ასე ეწოდება ნებისმიერ რუკას, რომელზეც ზღვის დონიდან ზემოთ, მოცემულ ატმოსფერულ დონეზე მეტეოროლოგიური ინფორმაციაა ასახული. მას ხშირად კონტურების (იზოჰიფსების) რუკასაც უწოდებენ, რადგან მასზე ეს იზოხაზებია დატანილი. ერთად ისინი მოცემული წნევის ზედაპირის ტოპოგრაფიას ქმნის. თითოეული კონტური (იზოჰიფსა) აღნიშნული იზობარული ზედაპირის დონის მრუდია. ატმოსფეროს ზედა ფენების რუკები რეგულარულად იგება 850, 700, 500, 300, 200 და 100 ჰპა სტანდარტული დონეებისთვის. მკაცრად რომ ვთქვათ, მათ სიმაღლის რუკები უნდა ეწოდოთ, რადგან ისინი გვიჩვენებს იმ სიმაღლეებს (გეოპოტენციალურ მეტრებში), რომლებზეც ეს წნევის დონეებია განლაგებული. როგორც ამ რუკებზე, ისე ზედაპირულ რუკებზე სინოპტიკური სიტუაცია მკაფიოდ აისახება მეტეოროლოგიური სცენის ყველა მონაწილით: ანტიციკლონებით, დეპრესიებით, მოწყვეტილი ციკლონებით, ღარებით, ქედებით… ატმოსფეროს ზედა ფენების რუკები ზუსტი გაგებით არის ე.წ. 'ფარდობითი ტოპოგრაფიები'. მათზე, საბაზისო საორიენტაციო დონედ ზღვის დონესთან ყველაზე ახლოს მდებარე იზობარული ზედაპირის (ჩვეულებრივ 1000 ჰპა) აღებით, იხაზება კონტურები (იზოჰიფსები), რომლებიც აჩვენებს გარკვეული სტანდარტული წნევის დონეებით მიღწეულ სისქეებს. მაგალითად, 500 ჰპა ფარდობით ტოპოგრაფიაზე ამ სისქეების ცვალებადობა გამოხატავს ამ სტანდარტული დონის სიმაღლის ცვლილებას 1000 ჰპა ზედაპირთან შედარებით.

დაკავშირებული ტერმინები: იზოჰიფსა