epokë akullnajore

Një periudhë e zgjatur kohe, më e shkurtër se një erë gjeologjike, në të cilën temperatura e përgjithshme e Tokës bie ndjeshëm, duke rezultuar në një rritje të shtrirjes së shtresave të akullit dhe akullnajave, me të dy kapakët polarë të pranishëm dhe një zgjerim të theksuar të tyre. Epokat akullnajore përfshijnë nga ana e tyre periudha më të ftohta (akullnajëzime), të ndara nga periudha më të ngrohta (ndërakullnajore). Aktualisht jetojmë një prej tyre - Holoceni -, që filloi në fund të akullnajëzimit të fundit (Würm), rreth 12 000 vjet më parë. Jemi, pra, të zhytur në një epokë akullnajore, diçka disi kundërintuitive. Është shumë e zakonshme të identifikohet një akullnajëzim ose epokë akullnajore me një erë akullnajore (erë akulli).