smuga kondensacyjna

Wąska, wydłużona chmura pozostawiona na swojej drodze przez samolot odrzutowy w konsekwencji wydalania do powietrza gazów o bardzo wysokiej temperaturze, głównie pary wodnej. Na wysokości przelotowej, na której samoloty komercyjne zazwyczaj latają - zazwyczaj powyżej 8 kilometrów wysokości -, ciśnienie i temperatura są tak niskie (rzędu odpowiednio 20 hPa i –40°C), że wydalana para wodna zamarza prawie natychmiast, ulegając sublimacji. Samoloty wydalają również maleńkie cząstki ze spalania, które działają jako jądra kondensacji i których obecność sprzyja powstawaniu kryształków lodu tworzących smugi. Długość czasu, przez który smuga pozostaje w atmosferze, zależy głównie od warunków temperatury i wilgotności w strefie lotu. W górze powietrze jest dość suche, więc najczęstsze jest szybsze znikanie smug po przelocie samolotu; jednak gdy zawartość wilgoci w powietrzu na średnich i górnych poziomach troposfery rośnie, smugi pozostają zaznaczone na niebie, poszerzając się z czasem. Smugi kondensacyjne - termin, pod którym są znane na całym świecie - zostały włączone do Atlasu Międzynarodowego Chmur WMO w wydaniu z 2017 r., będąc jednym z najbardziej reprezentatywnych przykładów chmury z gatunku homogenitus.