ίχνος συμπύκνωσης (contrail)

Ένα στενό, επιμήκες νέφος που αφήνει πίσω του ένα αεριωθούμενο αεροσκάφος, ως συνέπεια της εκπομπής στον αέρα αερίων πολύ υψηλής θερμοκρασίας, κυρίως υδρατμών. Στο ύψος πτήσης πλεύσης στο οποίο συνήθως πετούν τα εμπορικά αεροσκάφη - συνήθως πάνω από τα 8 χιλιόμετρα υψόμετρο -, η πίεση και η θερμοκρασία είναι τόσο χαμηλές (της τάξης των 20 hPa και –40°C, αντίστοιχα) που οι εκπεμπόμενοι υδρατμοί παγώνουν σχεδόν ακαριαία, υφιστάμενοι εξάχνωση. Τα αεροσκάφη εκπέμπουν επίσης μικροσκοπικά σωματίδια καύσης, τα οποία δρουν ως πυρήνες συμπύκνωσης και των οποίων η παρουσία ευνοεί τον σχηματισμό των κρυστάλλων πάγου που αποτελούν τα ίχνη. Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ένα ίχνος παραμένει στην ατμόσφαιρα εξαρτάται κυρίως από τις συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας στη ζώνη πτήσης. Εκεί ψηλά, ο αέρας είναι αρκετά ξηρός, γι' αυτό είναι πιο συνηθισμένο τα ίχνη να εξαφανίζονται γρήγορα μετά το πέρασμα του αεροσκάφους· ωστόσο, όταν η περιεκτικότητα σε υγρασία του αέρα στα μεσαία και ανώτερα επίπεδα της τροπόσφαιρας αυξάνεται, τα ίχνη παραμένουν σημαδεμένα στον ουρανό, διευρυνόμενα με τον χρόνο. Τα contrails - ο όρος με τον οποίο είναι διεθνώς γνωστά - ενσωματώθηκαν στον Διεθνή Άτλαντα Νεφών του ΠΜΟ στην έκδοσή του του 2017, αποτελώντας ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδείγματα νέφους του είδους homogenitus.