รอยควันเครื่องบิน

เมฆแคบและยืดยาวที่เครื่องบินไอพ่นทิ้งไว้เบื้องหลัง อันเป็นผลจากการขับไอเสียที่มีอุณหภูมิสูงมากสู่อากาศ ส่วนใหญ่เป็นไอน้ำ ที่ระดับความสูงในการบินระดับที่เครื่องบินพาณิชย์มักบิน - โดยทั่วไปเหนือระดับความสูง 8 กิโลเมตร - ความกดอากาศและอุณหภูมิต่ำมาก (ระดับ 20 hPa และ –40°C ตามลำดับ) จนไอน้ำที่ถูกขับออกมาแข็งตัวเกือบทันที ผ่านการระเหิดกลับ เครื่องบินยังขับอนุภาคขนาดจิ๋วจากการเผาไหม้ ซึ่งทำหน้าที่เป็นแกนควบแน่น และการมีอยู่ของมันส่งเสริมการก่อตัวของผลึกน้ำแข็งที่ก่อตัวเป็นรอยควัน ระยะเวลาที่รอยควันคงอยู่ในบรรยากาศขึ้นอยู่กับสภาวะอุณหภูมิและความชื้นในเขตการบินเป็นหลัก ที่ระดับความสูงนั้น อากาศค่อนข้างแห้ง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่สุดที่รอยควันจะหายไปอย่างรวดเร็วหลังจากเครื่องบินผ่านไป อย่างไรก็ตาม เมื่อปริมาณความชื้นของอากาศในระดับกลางและบนของโทรโพสเฟียร์เพิ่มขึ้น รอยควันจะยังคงปรากฏชัดบนท้องฟ้า ขยายกว้างขึ้นตามเวลา รอยควันเครื่องบิน (contrails) - คำที่ใช้เรียกกันในระดับสากล - ถูกผนวกเข้าไว้ใน Atlas Internacional de Nubes ของ WMO ในฉบับปี ค.ศ. 2017 โดยเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่เป็นตัวแทนมากที่สุดของเมฆชนิด homogenitus