Patak ng Ulan

Isang patak ng tubig na nabubuo at lumalaki sa loob ng ulap at bumabagsak mula rito, na ang diyametro ay saklaw ng 0.5 hanggang 6 mm (umaabot hanggang 10 mm [=1 cm] sa napakaespesyal at paborableng kondisyon). Ang mas mababang halaga ang tumutukoy sa hangganan sa pagitan ng patak ng ambon at patak ng ulan. Para naman sa mas mataas na halaga, sa mahabang panahon ay inakala na hindi maaaring magkaroon ng patak ng ulan na mas malaki pa ang diyametro, dahil ang 6 mm na iyon ay itinuturing na teoretikal na hangganan ng kanilang paglaki, kung kaya't sa mas malalaking halaga, ang patak ay tiyak na maghahati sa dalawa o higit pang mas maliliit na patak, dahil nasisira ang balanse sa pagitan ng surface tension ng tubig at ng panloob na presyon. Noong 2004, natuklasan ng mga mananaliksik sa University of Washington (USA), gamit ang isang instrumentong batay sa laser na nakakabit sa isang eroplano, ang isang pares ng patak na may 8.8 mm na diyametro sa dalawang magkaibang lokasyon sa loob ng tropikal na rehiyon. Ang natuklasang ito ay nagmumungkahi ng pagkakaroon ng higanteng patak ng ulan, na umaabot hanggang isang sentimetro ang diyametro, sa loob ng mga ulap kung saan napakataas ng nilalaman ng likidong tubig. Ang mga ito ay bunga ng maraming banggaan sa pagitan ng mas maliliit na patak.