หยดฝน

หยดน้ำที่ก่อตัวและเติบโตขึ้นภายในเมฆและตกลงมาจากเมฆนั้น ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางอยู่ระหว่าง 0.5 ถึง 6 มิลลิเมตร (ขยายไปถึง 10 มิลลิเมตร [=1 เซนติเมตร] ภายใต้สภาวะที่เอื้ออำนวยเป็นพิเศษเฉพาะกรณี) ค่าต่ำสุดเป็นเส้นแบ่งระหว่างหยดฝนละอองปรอยและหยดฝน ส่วนค่าสูงสุด เป็นเวลานานที่เชื่อกันว่าไม่มีหยดฝนที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่านั้นได้ เนื่องจาก 6 มิลลิเมตรนั้นถูกถือว่าเป็นขีดจำกัดทางทฤษฎีของการเติบโตของมัน กล่าวคือ สำหรับค่าที่ใหญ่กว่านั้น หยดน้ำจะต้องแตกออกเป็นสองหยดหรือมากกว่าที่เล็กกว่าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เนื่องจากสมดุลระหว่างแรงตึงผิวของน้ำและความกดอากาศภายในถูกทำลายลง ในปี ค.ศ. 2004 นักวิจัยที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน (สหรัฐอเมริกา) วัดได้ โดยใช้เครื่องมือที่อาศัยเลเซอร์ซึ่งติดตั้งบนอากาศยาน พบหยดน้ำคู่หนึ่งที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 8.8 มิลลิเมตรในสองตำแหน่งที่แตกต่างกันภายในเขตร้อน การค้นพบนั้นชี้ให้เห็นถึงการมีอยู่ของหยดฝนขนาดยักษ์ ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางได้ถึงหนึ่งเซนติเมตร ภายในเมฆที่มีปริมาณน้ำเหลวสูงมาก หยดน้ำเหล่านี้เป็นผลจากการปะทะกันหลายครั้งระหว่างหยดน้ำที่เล็กกว่า