สไปรต์

ชื่อของปรากฏการณ์เรืองแสงชั่วคราว (transient luminous event, TLE) ที่เป็นที่รู้จักและถูกถ่ายภาพมากที่สุดในบรรดาปรากฏการณ์ที่ถูกบันทึกไว้จนถึงปัจจุบัน ปรากฏการณ์เรืองแสงอันเลื่อนลอยนี้ ซึ่งมีลักษณะทางไฟฟ้า เกิดขึ้นในบรรยากาศชั้นบน บางครั้งเกิดขึ้นเหนือพายุ อันเป็นผลจากการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันของสนามไฟฟ้าที่เกิดจากฟ้าผ่าบางครั้ง โดยเฉพาะฟ้าผ่าประจุบวก รูปลักษณ์ของมันชวนให้นึกถึงแมงกะพรุนหรือพลุไฟ โดยมีส่วนบนที่กระจายตัว มีสีแดงอมส้ม ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 80 กิโลเมตร - ในมีโซสเฟียร์ตอนบน - และส่วนล่างประกอบด้วยชุดของเส้นใยอากาศที่แตกตัวเป็นไอออนอย่างมาก แต่ละเส้นหนาระหว่าง 10 ถึง 100 เมตร เรียกว่าสตรีมเมอร์ (streamers) ซึ่งมีสีอมฟ้า ในส่วนบนของมัน การแตกตัวเป็นไอออนของอากาศมีมากกว่า ซึ่งขัดขวางการก่อตัวของเส้นใยเหล่านั้น ก่อให้เกิดการปลดปล่อยประจุแบบกระจาย ที่เรียกว่าเฮโลสไปรต์ (halo sprite) ซึ่งอาจกว้างได้หลายร้อยกิโลเมตร ระยะเวลาของสไปรต์ทั่วไปอยู่ที่ไม่กี่ร้อยวินาที แม้ว่าสไปรต์ที่เร็วที่สุดจะกินเวลาเพียงไม่กี่มิลลิวินาที แสงเรืองที่เกิดจากเฮโลสไปรต์เป็นการแสดงออกทางแสงที่ชั่วครู่ที่สุด เนื่องจากกินเวลาเพียง 1 ถึง 2 มิลลิวินาทีเท่านั้น