ความกดอากาศ

ความกดที่บรรยากาศกระทำต่อพื้นผิวใด ๆ อันเป็นผลจากน้ำหนักของมัน สำหรับจุดใด ๆ บนพื้นผิวโลก ความกดนั้นเท่ากับน้ำหนักของเสาอากาศที่มีพื้นที่หน้าตัดหนึ่งหน่วย ซึ่งขยายไปจนถึงจุดบนสุดของบรรยากาศ ซึ่งเพื่อวัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติสามารถกำหนดไว้ที่ระดับความสูง 300 กิโลเมตร (เอกโซสเฟียร์) มวลของอากาศทั้งหมดที่บรรจุอยู่ในเสาบรรยากาศนั้น - โดยสมมติว่ามันมีฐานหนึ่งตารางเมตร - อยู่ที่ประมาณ 10,000 กิโลกรัม เหตุผลที่เราไม่ตายจากการถูกบดขณะอยู่กลางแจ้งอยู่ที่ข้อเท็จจริงที่ว่าอากาศเหนือศีรษะของเราไม่ได้กระทำความกดลงด้านล่างเท่านั้น แต่กระทำในทุกทิศทาง - ที่ระดับบรรยากาศใด ๆ ที่เราพิจารณา ในระบบหน่วยสากล ความกดอากาศแสดงเป็นเฮกโตปาสกาล (hPa) หน่วยนี้เทียบเท่ากับมิลลิบาร์ ซึ่งถูกใช้น้อยลงเรื่อย ๆ นอกจากนี้ยังเป็นเรื่องปกติที่จะแสดงเป็นมิลลิเมตรหรือนิ้วปรอท (หนึ่งนิ้ว [in] เท่ากับ 25.4 มิลลิเมตร [= 0.0254 ม.]) หน่วยที่เชื่อมโยงกับการวัดตัวแปรนี้ในบารอมิเตอร์ที่ใช้ของเหลวนั้น เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ประดิษฐ์เครื่องมือนี้ - เอวานเจลิสตา ทอร์ริเชลลี (Evangelista Torricelli, 1608-1647) - ความกดที่สอดคล้องกับปรอทหนึ่งมิลลิเมตร (mmHg) ตามนิยามเท่ากับ 1 ทอร์ (torr)