antiziklo

Hitzez hitz «ziklo baten aurkakoa» esan nahi du. Terminoa Sir Francis Galton zientzialari ingelesak (1822-1911) proposatu zuen, ziklo, depresio edo borrasca batekiko ezaugarri aurkakoak dituen atmosfera-eremua deskribatzeko. Borrasca bat baino zabalera askoz handiagoko eremu gisa defini daiteke, non presioa ingurukoa baino altuagoa den. Antiziklonetan, presio atmosferikoa handitu egiten da kanpotik barrura joan ahala, eta bere balio maximora iristen da erdiko zatian. Eguraldi-mapetan A letraz (larriz) adierazten dira, lerro itxiez mugatuta daude -isobarak edo isohipsak, mapa motaren arabera- eta forma obalatua izan ohi dute. Haien inguruko airearen zirkulazioa erlojuaren orratzen norabidekoa da ipar hemisferioan eta aurkakoa hego hemisferioan, eta kasu guztietan subsidentzia-eremu handiak eratzen dituzte (airearen jaitsierak). Antiziklo bati lotutako eguraldia haize ahulek, prezipitazio-ezak eta zeru gutxi hodeitsu edo argiek markatzen dute; azken hau ez da beti gertatzen, izan ere, batzuetan lainoak sortzeko baldintza egokiak ematen dira. Antiziklo beroak eta hotzak bereizten dira, sortzen diren eremuko aire-masak dituen ezaugarri termikoen arabera. Iberiar penintsulako eguraldiaren portaera, neurri handi batean, Azoreetako antiziklo ospetsuaren dinamikak baldintzatzen du; izen hori Portugalgo artxipelagoari zor dio, urteko zati handi batean han kokatu ohi baita bere zentroa. Léon P. Teisserenc de Bort meteorologo frantsesak (1855-1913) izendatu zuen horrela, xix. mendearen amaieran.