antisiklon

Literal na nangangahulugang "ang kabaligtaran ng isang cyclone." Iminungkahi ang terminong ito ng syentipikong Ingles na si Sir Francis Galton (1822-1911) upang ilarawan ang bahagi ng atmospera na may mga katangiang kabaligtaran ng isang cyclone, depresyon, o sistema ng mababang presyon. Maaari itong tukuyin bilang isang lugar na may makabuluhang mas malaking saklaw kaysa sa isang sistema ng mababang presyon, kung saan mas mataas ang presyon kaysa sa nakapaligid dito. Sa mga antisiklon, tumataas ang presyong atmospera habang lumilipat mula sa labas patungo sa gitna, na umaabot sa pinakamataas na halaga nito sa gitnang bahagi. Sa mga mapa ng panahon, itinatampok ang mga ito gamit ang letrang A (malaking titik), na sinasaklaw ng mga saradong linya - isobars o isohypses, depende sa uri ng mapa - at may hilig na hugis-oval ang kanilang anyo. Ang sirkulasyon ng hangin sa palibot nila ay pakanan (clockwise) sa hemispheryong hilaga at pakaliwa (counterclockwise) sa timog, na bumubuo sa lahat ng kaso ng malalaking lugar ng subsidence (bumababang hangin). Ang panahong kaugnay ng isang antisiklon ay minamarkahan ng presensya ng mahihinang hangin, kawalan ng pag-ulan, at kadalasang maaliwalas o bahagyang maulap na kalangitan; hindi laman ito palaging nagaganap, gayunman, dahil kung minsan ay lumilitaw ang mga kondisyong paborable sa pagbuo ng fog (ulap-lupa). May pagkakaiba sa pagitan ng mainit at malamig na antisiklon, depende sa mga katangiang thermal ng masa ng hangin kung saan sila nabubuo.