αντικυκλώνας

Σημαίνει κυριολεκτικά "το αντίθετο ενός κυκλώνα". Ο όρος προτάθηκε από τον Άγγλο επιστήμονα Sir Francis Galton (1822-1911) για να περιγράψει την περιοχή της ατμόσφαιρας με χαρακτηριστικά αντίθετα από εκείνα ενός κυκλώνα, μιας ύφεσης ή ενός συστήματος χαμηλής πίεσης. Μπορεί να οριστεί ως μια περιοχή σημαντικά μεγαλύτερης έκτασης από ένα σύστημα χαμηλής πίεσης, όπου η πίεση είναι υψηλότερη από ό,τι στα γύρω σημεία. Στους αντικυκλώνες, η ατμοσφαιρική πίεση αυξάνεται καθώς κινούμαστε από έξω προς το κέντρο, φτάνοντας τη μέγιστη τιμή της στο κεντρικό τμήμα. Στους χάρτες καιρού υποδεικνύονται με το γράμμα Α (κεφαλαίο), οριοθετούνται από κλειστές γραμμές -ισοβαρείς ή ισοϋψείς, ανάλογα με τον τύπο του χάρτη- και το σχήμα τους τείνει να είναι ωοειδές. Η κυκλοφορία του αέρα γύρω τους είναι δεξιόστροφη στο βόρειο ημισφαίριο και αριστερόστροφη στο νότιο, σχηματίζοντας σε όλες τις περιπτώσεις μεγάλες περιοχές καθίζησης (καθοδικός αέρας). Ο καιρός που σχετίζεται με έναν αντικυκλώνα χαρακτηρίζεται από την παρουσία ελαφρών ανέμων, απουσία κατακρημνισμάτων, και ως επί το πλείστον καθαρούς ή ελαφρώς συννεφιασμένους ουρανούς· το τελευταίο δεν συμβαίνει πάντα, ωστόσο, καθώς μερικές φορές προκύπτουν ευνοϊκές συνθήκες για τον σχηματισμό ομίχλης. Γίνεται διάκριση μεταξύ θερμών και ψυχρών αντικυκλώνων, ανάλογα με τα θερμικά χαρακτηριστικά της αέριας μάζας στην οποία σχηματίζονται.