แอนติไซโคลน

แปลตรงตัวว่า "สิ่งตรงข้ามกับไซโคลน" คำนี้ถูกเสนอโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ เซอร์ฟรานซิส กัลตัน (Francis Galton, 1822-1911) เพื่ออธิบายบริเวณของบรรยากาศที่มีลักษณะตรงข้ามกับไซโคลน ดีเปรสชัน หรือระบบความกดอากาศต่ำ สามารถนิยามได้ว่าเป็นบริเวณที่มีขนาดกว้างใหญ่กว่าระบบความกดอากาศต่ำอย่างมาก ซึ่งความกดอากาศสูงกว่าบริเวณโดยรอบ ในแอนติไซโคลน ความกดอากาศจะเพิ่มขึ้นเมื่อเคลื่อนจากภายนอกเข้าสู่ศูนย์กลาง โดยมีค่าสูงสุดอยู่ที่ส่วนกลาง บนแผนที่อากาศจะระบุด้วยอักษร A (ตัวพิมพ์ใหญ่) ถูกกำหนดขอบเขตด้วยเส้นปิด - เส้นความกดอากาศเท่าหรือเส้นไอโซไฮปส์ ขึ้นอยู่กับชนิดของแผนที่ - และมีรูปทรงที่มักเป็นวงรี การหมุนเวียนของอากาศรอบ ๆ มันเป็นไปตามเข็มนาฬิกาในซีกโลกเหนือและทวนเข็มนาฬิกาในซีกโลกใต้ ก่อตัวเป็นบริเวณกว้างใหญ่ของการจมตัวของอากาศ (subsidence) ในทุกกรณี สภาพอากาศที่สัมพันธ์กับแอนติไซโคลนมีลักษณะเด่นคือมีลมอ่อน ไม่มีฝน และท้องฟ้าส่วนใหญ่แจ่มใสหรือมีเมฆบางเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม อย่างหลังนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเสมอไป เนื่องจากบางครั้งก็มีสภาวะที่เอื้อต่อการก่อตัวของหมอกด้วย มีการแบ่งแยกระหว่างแอนติไซโคลนอุ่นและแอนติไซโคลนเย็น ขึ้นอยู่กับลักษณะทางความร้อนของมวลอากาศที่มันก่อตัวขึ้น