антициклон
Буквално значи „спротивното на циклон“. Терминот го предложил англискиот научник сер Френсис Галтон (1822-1911) за да ја опише областа на атмосферата со карактеристики спротивни на оние на циклонот, депресијата или системот на низок притисок. Може да се дефинира како област со значително поголема пространост од системот на низок притисок, каде што притисокот е повисок отколку во околината. Кај антициклоните, атмосферскиот притисок се зголемува додека се движиме од надворешноста кон центарот, достигнувајќи ја максималната вредност во централниот дел. На временските карти се означуваат со буквата А (голема), се ограничени со затворени линии - изобари или изохипси, зависно од типот на карта - и нивната форма има тенденција да биде овална. Циркулацијата на воздухот околу нив е во насока на движење на стрелките на часовникот на северната полутопка и спротивно од нив на јужната, формирајќи во сите случаи големи области на субсиденција (воздух што тоне). Времето поврзано со антициклон се одликува со присуство на слаб ветер, отсуство на врнежи и претежно ведро или малку облачно небо; ова последново, сепак, не се случува секогаш, бидејќи понекогаш се јавуваат поволни услови за формирање магла. Се прави разлика меѓу топли и студени антициклони, зависно од термичките карактеристики на воздушната маса во која се формираат.
Познат и како: Висок притисок