αστάθεια

Αναφερόμενη στην ατμόσφαιρα, αντιπροσωπεύει μια κατάσταση μη υδροστατικής ισορροπίας. Όταν υπάρχει ατμοσφαιρική αστάθεια, οποιαδήποτε φυσαλίδα αέρα αναγκαστεί να μετακινηθεί ελαφρώς κατακόρυφα τείνει να ανέλθει ελεύθερα, χωρίς συγκράτηση, στο μέτρο που συναντά συνεχώς αέρα πιο πυκνό από τον αέρα που περιέχει. Η παρουσία αέρα πιο κρύου από το κανονικό στα μεσαία και ανώτερα επίπεδα της τροπόσφαιρας ευνοεί τις ανοδικές κινήσεις του αέρα και τον σχηματισμό κατακόρυφα αναπτυγμένων σύννεφων που μερικές φορές καταλήγουν σε καταιγίδες. Απαιτείται σημαντικός βαθμός ατμοσφαιρικής αστάθειας για να μπορέσουν να σχηματιστούν. Διάφοροι μηχανικοί και θερμικοί μηχανισμοί συμβάλλουν επίσης σε αυτό, όπως η επιφανειακή σύγκλιση ανέμου, ο ορογραφικός εξαναγκασμός ή η θέρμανση του εδάφους από την ηλιακή ακτινοβολία.