Meteorologiya

Meteorlarni oʻrganuvchi fan boʻlib, asosan ob-havoni prognoz qilishga yoʻnaltirilgan. U turli atmosfera hodisalarini fizik, kimyoviy va dinamik jihatdan oʻrganishdan tortib, atmosferada sodir boʻladigan barcha narsalarni sinchkovlik bilan kuzatish, atmosfera muhitining iqlim tizimining boshqa tarkibiy qismlari bilan oʻzaro taʼsirini oʻrganish hamda konseptual va matematik modellarni ishlab chiqishgacha boʻlgan sohalarni qamrab oladi; matematik modellar uning kelgusidagi rivojini oldindan bilishga moʻljallangan. Meteorologiya va Klimatologiya oʻrtasidagi chegara noaniq boʻlib, har ikki ilmiy fan hal qiladigan vazifalar qisman bir-biriga mos tushadi. Atamaning etimologik kelib chiqishi Qadimgi Yunonistonga borib taqaladi, u yerda (meteoros), soʻzi qoʻllanila boshlangan va u soʻzning ildizini tashkil etgan, biroq hozirgisidan kengroq maʼnoga ega boʻlgan, chunki u atmosfera xususiyatiga ega boʻlish-boʻlmasligidan qatʼi nazar, har qanday samoviy hodisani tavsiflagan. "Meteorologiya" soʻzi Aristotelga (mil. avv. 384-322) nisbat berilsa-da va uning mashhur Meteorologica (Meteorologika), risolasining nomidan olingan boʻlsa-da, undan oldin Apolloniyalik Diogen (mil. avv. 450-399) tomonidan qoʻllanilgan. Aristotel risolasini tashkil etuvchi toʻrt kitob - taxminan mil. avv. 340-yilda yozilgan - meteorlarni oʻrganishni natural falsafa doirasiga kiritishga yordam bergan va ikki ming yil davomida, XVII asrgacha bu mavzu boʻyicha asosiy kitob boʻlib kelgan. Meteorologiya oʻrniga "Meteriologiya" deyish juda keng tarqalgan. Bu xato meteorolog ("meteriolog") va meteorologik ("meteriologik") kabi shu oiladagi boshqa soʻzlarga ham tarqaladi.