เกาะความร้อนเขตเมือง

ชื่อที่ใช้เรียกปรากฏการณ์ที่ได้รับการศึกษาอย่างดีในภูมิอากาศวิทยาเมือง ซึ่งบรรยายถึงความร้อนที่อากาศซึ่งปกคลุมเมืองใหญ่ต้องเผชิญ ยางมะตอยและคอนกรีตของถนน คอนกรีตและวัสดุทนไฟที่อาคารทำจาก แผ่พลังงานอินฟราเรดจำนวนมากสู่สภาพแวดล้อมเขตเมือง ทำให้อากาศร้อนขึ้น ผลลัพธ์คือการก่อตัวของโดมก๊าซชนิดหนึ่ง ซึ่งมีอุณหภูมิสูงกว่าอากาศในพื้นที่รอบนอก ก๊าซจากการเผาไหม้ของยานพาหนะและปล่องไฟก็มีส่วนสร้างเกาะความร้อนด้วยเช่นกัน ซึ่งขอบเขตและขนาดของมันแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับปัจจัยต่าง ๆ เช่น สถานการณ์ทางอุตุนิยมวิทยา ช่วงเวลาของปี (สภาพแวดล้อมที่หนาวเย็นมากหรือน้อย) และลักษณะของผังเมือง ในขณะที่ในเวลากลางวัน ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างใจกลางเมืองและบริเวณโดยรอบไม่ค่อยเกิน 3°C ในเวลากลางคืน เกาะความร้อนจะเด่นชัดกว่ามาก และความแตกต่างสูงถึง 10°C สามารถเกิดขึ้นได้ในบางกรณี การมีอยู่ของมลพิษเป็นอีกลักษณะหนึ่งของเกาะความร้อน เนื่องจากการปล่อยก๊าซและอนุภาคที่เป็นอันตราย ส่วนใหญ่มาจากการจราจรและเครื่องทำความร้อน ภายใต้สถานการณ์ฤดูหนาวที่มีเสถียรภาพของบรรยากาศอย่างเด่นชัด โดยมีการผกผันอุณหภูมิอยู่เหนือเมือง การระบายอากาศที่ไม่ดีมีส่วนทำให้ความเข้มข้นของมลพิษเหล่านั้นเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน การศึกษาเกาะความร้อนเขตเมืองเป็นหนึ่งในสาขาการวิจัยหลักในภูมิอากาศวิทยาเมือง