កោះកម្ដៅទីក្រុង

ឈ្មោះដែលផ្តល់ឱ្យឥទ្ធិពលដែលបានសិក្សាយ៉ាងល្អក្នុងអាកាសធាតុវិទ្យាទីក្រុង ដែលពិពណ៌នាអំពីការកើនកម្ដៅនៃខ្យល់ដែលគ្របលើទីក្រុងធំមួយ។ កៅស៊ូ និងបេតុងនៃផ្លូវ បេតុង និងវត្ថុធាតុធន់កម្ដៅដែលអគារធ្វើពី បញ្ចេញថាមពលអ៊ីនហ្វ្រារ៉ូចយ៉ាងច្រើនទៅក្នុងបរិស្ថានទីក្រុង ធ្វើឱ្យខ្យល់ក្តៅ។ លទ្ធផលគឺការបង្កើតប្រភេទដំបូលឧស្ម័នមួយ ដែលសីតុណ្ហភាពរបស់វាខ្ពស់ជាងខ្យល់នៅតំបន់ជាយក្រុង។ ឧស្ម័នពីការដុតយានយន្ត និងបំពង់ផ្សែងក៏រួមចំណែកដល់កោះកម្ដៅដែរ ដែលវិសាលភាព និងទំហំរបស់វាប្រែប្រួលតាមកត្តាផ្សេងៗ ដូចជាស្ថានភាពឧតុនិយម រដូវកាលនៃឆ្នាំ (បរិស្ថានត្រជាក់ច្រើន ឬតិច) និងលក្ខណៈនៃប្លង់ទីក្រុង។ ខណៈពេលថ្ងៃ ភាពខុសគ្នាសីតុណ្ហភាពរវាងកណ្តាលទីក្រុង និងជុំវិញកម្រលើស 3°C នៅពេលយប់ កោះកម្ដៅកាន់តែច្បាស់ ហើយភាពខុសគ្នាអាចដល់ 10°C ក្នុងករណីខ្លះ។ វត្តមាននៃសារធាតុបំពុលគឺជាលក្ខណៈមួយទៀតនៃកោះកម្ដៅ ដោយសារការបញ្ចេញឧស្ម័ន និងភាគល្អិតដែលមានគ្រោះថ្នាក់ ជាពិសេសពីចរាចរណ៍ និងការកំដៅ។ ក្នុងស្ថានភាពរដូវរងាដែលមានស្ថិរភាពបរិយាកាសច្បាស់លាស់ ជាមួយការបញ្ច្រាសសីតុណ្ហភាពនៅលើទីក្រុង ការខ្វះខ្យល់ចរាចរជួយបង្កើនកំហាប់សារធាតុបំពុលទាំងនោះបន្តិចម្តងៗ ដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពពលរដ្ឋ។ ការសិក្សាអំពីកោះកម្ដៅទីក្រុងគឺជាវិស័យស្រាវជ្រាវសំខាន់មួយនៃអាកាសធាតុវិទ្យាទីក្រុង។