Хушксолӣ

Давраи тӯлонии вақт бе боришот ё бо камбуди ҷиддии он, ки номутавозунии ҷиддии гидрологиро ба вуҷуд меорад. Хушксолиҳо бо устувории навъи ғайримуқаррарӣ хушки обу ҳаво тавсиф мешаванд, ки дар давоми он арзишҳои боришот аз миёна паст боқӣ мемонанд. Сабаби аввалини ҳар хушксолӣ камии боришот (хушксолии метеорологӣ) аст, ки камбуди намии хокро (хушксолии кишоварзӣ) ба бор меорад, ки ба истеҳсоли зироат таъсири манфӣ мерасонад ва экосистемаҳои гуногунро тағйир медиҳад. Ин марҳилаи дуюмро марҳилаи сеюм ва охирин пайгирӣ мекунад, ки дар он захираҳои оби барои қонеъ кардани талаботи мавҷуда зарурӣ нокифоя мешаванд (хушксолии гидрологӣ). Таърифи ягонаи ҷаҳонии хушксолӣ, ки оғоз ва анҷоми онро ва шиддатнокии онро дақиқ муайян кунад, вуҷуд надорад, зеро вобаста ба ҷойгиршавӣ (воқеиятҳои гуногуни иқлимӣ) ва истифодаи об мафҳум ва дарки он фарқ мекунад. Дар адабиёти илмӣ беш аз сад таърифи гуногуни хушксолӣ вуҷуд дорад, ки дар бораи душвории тавсифи он тасаввурот медиҳад.

Истилоҳоти марбут: Хушкии иқлим