គ្រោះរាំងស្ងួត

រយៈពេលយូរដោយគ្មានទឹកភ្លៀង ឬមានកង្វះទឹកភ្លៀងយ៉ាងខ្លាំង ដែលបង្កឱ្យមានអតុល្យភាពវារីសាស្ត្រធ្ងន់ធ្ងរ។ គ្រោះរាំងស្ងួតត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយភាពស្ថិតស្ថេរនៃអាកាសធាតុស្ងួតមិនធម្មតា ដែលក្នុងអំឡុងនោះបរិមាណទឹកភ្លៀងនៅក្រោមមធ្យមភាគ។ មូលហេតុដំបូងនៃគ្រោះរាំងស្ងួតណាមួយគឺភាពខ្វះខាតទឹកភ្លៀង (គ្រោះរាំងស្ងួតឧតុនិយម) ដែលនាំឱ្យមានកង្វះសំណើមដី (គ្រោះរាំងស្ងួតកសិកម្ម) ដែលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានដល់ផលិតកម្មដំណាំ និងធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីផ្សេងៗប្រែប្រួល។ ដំណាក់កាលទីពីរនេះត្រូវបានតាមពីក្រោយដោយដំណាក់កាលទីបី និងចុងក្រោយ ដែលធនធានទឹកចាំបាច់ដើម្បីបំពេញតម្រូវការដែលមានលែងគ្រប់គ្រាន់ (គ្រោះរាំងស្ងួតវារីសាស្ត្រ)។ មិនមាននិយមន័យតែមួយ និងជាសកលនៃគ្រោះរាំងស្ងួតដែលកំណត់ច្បាស់លាស់ពីការចាប់ផ្តើម និងការបញ្ចប់ ព្រមទាំងអាំងតង់ស៊ីតេរបស់វា ព្រោះអាស្រ័យលើទីតាំង (ស្ថានភាពអាកាសធាតុខុសៗគ្នា) និងការប្រើប្រាស់ទឹក ការយល់ដឹង និងការយល់ឃើញអំពីវាខុសគ្នា។ អក្សរសាស្ត្រវិទ្យាសាស្ត្របានរួមបញ្ចូលនិយមន័យផ្សេងៗគ្នាច្រើនជាងមួយរយនៃគ្រោះរាំងស្ងួត ដែលបង្ហាញពីការលំបាកក្នុងការកំណត់លក្ខណៈរបស់វា។

ពាក្យពាក់ព័ន្ធ: ភាពស្ងួតហួតហែង