αέρας

Πάνω από κάθε άλλη θεώρηση, είναι, μαζί με το νερό, ένα από τα ρευστά που καθιστούν δυνατή τη ζωή στη Γη. Το σύνολο των αερίων που απαρτίζουν την ατμόσφαιρα. Αυτό το αέριο μείγμα σχηματίζεται από τρία κύρια συστατικά: άζωτο (N₂), οξυγόνο (O₂) -και τα δύο στη μοριακή (διατομική) τους μορφή- και αργό (Ar), των οποίων οι αναλογίες παραμένουν σταθερές στην κατώτερη ατμόσφαιρα και σε μέρος της ανώτερης ατμόσφαιρας (έως περίπου 80 χιλιόμετρα υψόμετρο, την ομόσφαιρα). Η μικρή αφθονία του αργού σε σύγκριση με το άζωτο και το οξυγόνο το καθιστά, εξ ορισμού, ίχνος αέριο. Σε οποιοδήποτε δείγμα αέρα λάβουμε, λίγο περισσότερο από το 99% του όγκου του καταλαμβάνεται από αυτά τα τρία αέρια (N₂ –78%, O₂–21%, Ar–0,9%, σε στρογγυλούς αριθμούς), ενώ το υπόλοιπο αποτελείται από αέρια σε ίχνη -πολύ μεταβλητών αναλογιών-, όπως υδρατμοί, όζον, διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, ή υποξείδιο του αζώτου, μεταξύ άλλων, επιπλέον μικροσκοπικών στερεών και υγρών σωματιδίων διαφορετικής φύσης σε αιώρηση (αερολύματα). Οι όροι αέρας και ατμόσφαιρα χρησιμοποιούνται συχνά εναλλακτικά, και είναι επίσης αρκετά σύνηθες να ταυτίζεται ο αέρας με τον άνεμο.