หิมะ

การตกของผลึกน้ำแข็ง ไม่ว่าจะเป็นผลึกเดี่ยวหรือรวมกันเป็นเกล็ด (กลุ่มของผลึกหลายอัน) ซึ่งตกลงมาจากเมฆ เพื่อให้ไฮโดรมีทิเออร์ชนิดนี้เกิดขึ้นได้ อุณหภูมิของอากาศในช่วงบรรยากาศที่หิมะตกผ่านลงมาต้องต่ำกว่า 0°C ที่ระดับพื้นผิวโลกพอดี หิมะอาจตกได้ที่อุณหภูมิสูงกว่านั้นเล็กน้อย (สูงกว่าศูนย์องศาเซลเซียสไม่กี่องศา) แต่หิมะจะไม่สะสมอยู่บนพื้นดินหากอุณหภูมิที่ระดับพื้นดินสูงเกิน 2°C ยิ่งสภาพแวดล้อมที่หิมะตกมีความหนาวเย็นมากเท่าใด เกล็ดหิมะก็จะยิ่งมีขนาดเล็กลงเท่านั้น โดยหลายกรณีจะมีผลึกน้ำแข็งเดี่ยว ๆ ตกลงมา เนื่องจากโครงสร้างผลึกขนาดจิ๋วเหล่านี้มักมีการแตกกิ่งก้านหลายทิศทาง เมื่อผลึกหลายอันรวมตัวกันเป็นเกล็ดหิมะดังที่กล่าวมา จะมีอากาศจำนวนมากถูกกักอยู่ภายใน แสงอาทิตย์ที่ส่องผ่านช่องว่างเล็ก ๆ เหล่านั้นจะเกิดการสะท้อนกลับภายในหลายครั้งในทุกทิศทาง ส่งผลให้เกิดสีขาวจ้าอันเป็นลักษณะเฉพาะของปรากฏการณ์นี้ การผสมผสานกันระหว่างอุณหภูมิและความชื้นก่อให้เกิดหิมะประเภทต่าง ๆ ซึ่งมีความฟูมากหรือน้อยแตกต่างกันไปตามกรณี ความหนาแน่นของหิมะที่สะสมอยู่บนพื้นดินมีความหลากหลายอย่างมาก เช่นเดียวกับความรุนแรงของการตกของหิมะ