Метеор

Падидаи физикие, ки дар атмосфера ё дар сатҳи Замин мушоҳида мешавад ва аз муаллақ мондан, боридан ё таҳшин шудани зарраҳои моеъ ё сахт, обӣ ё ғайриобӣ, инчунин зуҳуроти оптикӣ ё барқӣ иборат аст. Бо назардошти гуфтаҳои боло, метеорҳо ба чор гурӯҳи калон тақсим мешаванд: 1) гидрометеорҳо (метеорҳои обӣ); 2) литометеорҳо (метеорҳои чангӣ); 3) фотометеорҳо (падидаҳои оптикии атмосфера); ва 4) электрометеорҳо (метеорҳои барқӣ). Абрҳо муддате аз ҷониби Созмони байналмилалии метеорологӣ метеор ҳисоб намешуданд, вале ҳоло ин мақомро гирифтаанд. Азбаски онҳо аз қатраҳои муаллақи об иборатанд, ба гидрометеорҳо дохил карда мешаванд. Истилоҳи «метеор» аксар вақт бо метеорит ё метеороиде, ки пайдоиши берун аз Замин дорад ва аз атмосфера мегузарад ва дар роҳи худ изи дурахшон мегузорад, айният дода мешавад. Ситораҳои афтанда мисоли беҳтарини ин мебошанд. Дар чунин ҳолатҳо метеор танҳо ҳамон равшании нур аст, ки хусусияти атмосферӣ дорад, на ҷисми санглох ё боқимондаи комета. Калима аз калимаи лотинии асримиёнагӣ meteorum сарчашма мегирад, ки решааш дар истилоҳи юнонии μετέωρα (meteora), шакли ҷамъи μετεωρος (meteoron) аст ва ба чизҳо ё падидаҳое ишора мекунад, ки дар боло, дар осмон рух медиҳанд.

Истилоҳоти марбут: Дурахши барқ