choroba wysokościowa (górska)

Dyskomfort wywołany brakiem tlenu odczuwanym w wysokich górach z powodu stopniowego rozrzedzania powietrza w miarę zyskiwania wysokości. Głównym objawem tego zaburzenia jest uczucie duszności i zwiększona częstość akcji serca, którym mogą towarzyszyć nudności, wymioty i intensywny ból głowy. Choroba wysokościowa może prowadzić do poważnego problemu zdrowotnego - takiego jak obrzęk płuc -, jeśli wysokie wysokości są osiągane szybko, bez odpowiedniego czasu na adaptację. Zaczyna objawiać się powyżej 2500 m wysokości, chociaż większość ludzi adaptuje się łatwo do hipoksji do progu 3000 m. Stamtąd w górę metabolizm zaczyna wykazywać skutki niedoboru tlenu, co wymaga odpowiedniego okresu aklimatyzacji, aby móc kontynuować wznoszenie. Choroba wysokościowa jest również znana jako choroba górska oraz AMS (ostra choroba górska) w żargonie medycznym.