တောင်ပေါ်ရောဂါ

တောင်မြင့်ဒေသများတွင် ခံစားရသော အောက်ဆီဂျင်ချို့တဲ့မှုကြောင့်ဖြစ်ပေါ်သော နေမကောင်းမှုဖြစ်ပြီး၊ အမြင့်တက်လေလေ လေထုပိန်လျော့လာခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤရောဂါ၏ အဓိကလက္ခဏာမှာ အသက်ရှူကျပ်ခြင်းနှင့် နှလုံးခုန်နှုန်းမြင့်တက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပျို့အန်ခြင်းနှင့် ပြင်းထန်သောခေါင်းကိုက်ခြင်းများ ပါဝင်လာနိုင်သည်။ တောင်ပေါ်ရောဂါသည် အမြင့်ရောက်ရန် လိုက်လျောညီထွေရန်အချိန် လုံလောက်စွာမပေးဘဲ လျင်မြန်စွာ တက်ရောက်ပါက၊ အဆုတ်ရောင်ရမ်းခြင်း (pulmonary edema) ကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သောကျန်းမာရေးပြဿနာသို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ၂၅၀၀ မီတာမှ စတင်ပေါ်ထွက်လာနိုင်သော်လည်း၊ လူအများစုမှာ ၃၀၀၀ မီတာအထိ အောက်ဆီဂျင်ချို့တဲ့မှု(hypoxia)ကို လွယ်ကူစွာ ရင်ဆိုင်လိုက်လျောညီထွေနိုင်ကြသည်။ ထိုအမြင့်ထက်ကျော်လွန်လျှင် ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်သည် အောက်ဆီဂျင်ချို့တဲ့မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပြသစတင်လာပြီး၊ ဆက်လက်တက်လှမ်းနိုင်ရန် သင့်လျော်သောရာသီဥတုနှင့်လိုက်လျောညီထွေမှုကာလ လိုအပ်သည်။ တောင်ပေါ်ရောဂါကို တောင်ကုန်းရောဂါဟုလည်းသိကြပြီး၊ ဆေးပညာဗန်းစကားတွင် AMS (acute mountain sickness) ဟုလည်းခေါ်ကြသည်။