โรคแพ้ความสูง

ความไม่สบายที่เกิดจากการขาดออกซิเจนที่รู้สึกได้ในภูเขาสูง เนื่องจากอากาศเบาบางลงเรื่อย ๆ เมื่อระดับความสูงเพิ่มขึ้น อาการหลักของความผิดปกตินี้คือความรู้สึกหายใจไม่อิ่มและอัตราการเต้นของหัวใจที่เพิ่มขึ้น ซึ่งอาจมาพร้อมกับอาการคลื่นไส้ อาเจียน และปวดศีรษะอย่างรุนแรง โรคแพ้ความสูงสามารถนำไปสู่ปัญหาสุขภาพที่ร้ายแรง - เช่น ภาวะปอดบวมน้ำ - หากขึ้นสู่ระดับความสูงอย่างรวดเร็ว โดยไม่มีเวลาเพียงพอสำหรับการปรับตัว มันเริ่มแสดงอาการที่ระดับความสูงเหนือ 2500 เมตร แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะปรับตัวต่อภาวะพร่องออกซิเจนได้ง่ายจนถึงระดับ 3000 เมตร จากนั้นขึ้นไป ระบบเผาผลาญจะเริ่มแสดงผลของการขาดแคลนออกซิเจน ซึ่งต้องการช่วงเวลาปรับสภาพที่เหมาะสมเพื่อให้สามารถขึ้นต่อไปได้ โรคแพ้ความสูงยังรู้จักกันในนามโรคภูเขา (mountain sickness) ตลอดจน AMS (acute mountain sickness) ในศัพท์เฉพาะทางการแพทย์