ဝှက်ကွယ်ပူချိန်

အရာဝတ္ထုသို့မဟုတ် ပစ္စည်း၏ ယူနစ်အလေးချိန်တစ်ခုသည် အခြေအနေပြောင်းလဲသည့်အခါ ထွက်ပြေးသည့် သို့မဟုတ် စုပ်ယူသည့် အပူပမာဏဖြစ်သည်။ လေထုအတွင်း ၎င်းတွင်ပါဝင်သော ရေ၏ အဆင့်ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် သိသာထင်ရှားသော ဝှက်ကွယ်ပူချိန် လွှဲပြောင်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ရေဆီအနှစ်ချုပ် (condense) တစ်ဂရမ်တိုင်းအတွက် ကယ်လိုရီ ၅၄၀ ခန့် (ခန့်မှန်းကိန်းဂဏန်းအရ) ကို လေထုထဲသို့ ထုတ်လွှတ်ပြီး လေထုကို ပူနွေးစေရန် အထောက်အကူပေးသည်။ ရေခိုးငွေ့ ပြန်ဖြစ်ခြင်း (evaporation of hydrometeors) ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါ ထိုပမာဏအတိုင်းပင် အပူကို လေထုမှ ပြန်လည်စုပ်ယူသည်။ တိမ်နှင့် မိုးရေကျခြင်း ဖြစ်စဉ်များတွင် ရေခိုးငွေ့ ကြီးမားသောပမာဏများသည် ရေစက်များ၊ ရေမြှုပ်များနှင့် ရေခဲပွင့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော ဝှက်ကွယ်ပူချိန်ပမာဏသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ ရေခဲခြင်း (အရည်ရေမှ ရေခဲအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း) နှင့် အရည်ပျော်ခြင်း (ရေခဲမှ အရည်ရေအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း) စဉ်အတွင်း ဝှက်ကွယ်ပူချိန်လွှဲပြောင်းမှုများမှာ သိသိသာသာ ပိုနည်းသည် (တစ်ဂရမ်လျှင် ကယ်လိုရီ ၈၀)။