equinoccio

Aínda que non é un termo puramente meteorolóxico, é habitual referirse a el en textos de Meteoroloxía e Climatoloxía. Ten a súa orixe etimolóxica na voz latina aequinoctium , que xorde da fusión das palabras en latín aequus (igual) e noctem , nox (noite), de onde se deduce que se corresponde co día do ano en que se iguala a duración do día e da noite. Cada ano hai dous equinoccios e cada un deses días o sol sae xustamente polo leste e ponse polo oeste. No hemisferio norte, o equinoccio de primavera ou vernal adoita caer o 20 ou o 21 de marzo, e o de outono, o 22 ou 23 de setembro. A correspondencia invértese no hemisferio sur. Tanto os equinoccios como os solsticios marcan os cambios das catro estacións astronómicas en que se divide o ano.