solsticio

Ao igual que ocorre co termo «equinoccio», o seu uso é relativamente común en textos de Meteoroloxía e Climatoloxía. A palabra provén do latín solstitium , que significa literalmente «sol quieto», xa que marca cada un dos dous momentos do ano en que o sol, no seu percorrido pola bóveda celeste, alcanza a súa maior e a súa menor altura con respecto ao horizonte en cada un dos hemisferios terrestres e detén a súa progresión ascendente ou descendente. No hemisferio norte, o solsticio de inverno cae habitualmente o 21 ou 22 de decembro, correspóndese coa noite máis longa do ano e marca o inicio do inverno astronómico, mentres que o solsticio de verán ocorre case sempre o 20 ou 21 de xuño, é o día con máis horas de sol do ano e marca o inicio do verán astronómico. A correspondencia entre cada solsticio e a súa data de ocorrencia invírtese no hemisferio sur (o de inverno cae en xuño e o de verán en decembro).