ภาพลวงตาบร็อคเคน

ปรากฏการณ์ทางแสงที่ประกอบด้วยการยืดยาวของเงาของวัตถุหนึ่ง - โดยทั่วไปคือเงาของผู้สังเกตการณ์เอง - ในทิศทางตรงข้ามกับดวงอาทิตย์เหนือทะเลเมฆ โดยทั่วไปแล้ว พื้นเมฆนั้นคือส่วนบนของหมอกหรือเมฆสเตรตัสที่ตั้งอยู่สูงกว่าภูมิประเทศเล็กน้อย บ่อยครั้ง ส่วนบนของเงาร่างมนุษย์ที่ก่อตัวเป็นภาพลวงตาบร็อคเคน ปรากฏล้อมรอบด้วยกลอรี ซึ่งทำให้ปรากฏการณ์นี้มีผลกระทบทางสายตาอย่างมาก ได้ชื่อมาจากยอดเขาที่สูงที่สุดของเทือกเขาฮาร์ซในเยอรมนี ที่ระดับความสูง 1141 เมตร ที่นั่น นักเทววิทยาและนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน โยฮันน์ เอไซอัส ซิลเบอร์ชลาก (Johann Esaias Silberschalg, 1721-1791) สังเกตด้วยความประหลาดใจถึงภาพลวงตาบร็อคเคนที่เกิดจากเงาของตัวเขาเอง ระหว่างการปีนเขาในปี ค.ศ. 1780 และทิ้งคำอธิบายแรกที่รู้จักของปรากฏการณ์ดังกล่าวไว้