φάσμα του Μπρόκεν

Ένα οπτικό φαινόμενο που συνίσταται στην επιμήκυνση της σκιάς ενός αντικειμένου - συνήθως αυτής του ίδιου του παρατηρητή - προς την αντίθετη κατεύθυνση από τον ήλιο πάνω από μια θάλασσα νεφών. Συνηθέστερα, αυτό το στρώμα νεφών είναι η κορυφή μιας ομίχλης ή ενός νέφους στρώματος που βρίσκεται κάπως πάνω από το έδαφος. Συχνά, το επάνω τμήμα της ανθρώπινης σιλουέτας που σχηματίζει το φάσμα του Μπρόκεν εμφανίζεται περιτριγυρισμένο από μια άλω δόξας, κάτι που δίνει στο φαινόμενο μεγάλη οπτική εντύπωση. Οφείλει το όνομά του στην ψηλότερη κορυφή των ορέων Χαρτς, στη Γερμανία, σε υψόμετρο 1141 m. Εκεί, ο Γερμανός θεολόγος και επιστήμονας Johann Esaias Silberschlag (1721-1791) παρατήρησε, με έκπληξη, το φάσμα του Μπρόκεν που δημιουργούσε η ίδια του η σκιά, σε μια ανάβαση που πραγματοποίησε το 1780, και άφησε την πρώτη γνωστή περιγραφή του προαναφερθέντος φαινομένου.