Apoy ni San Elmo

Isang meteorong elektrikal na binubuo ng isang maliwanag na discharge na may corona effect at mababang intensity, na lumalabas mula sa matutulis na bagay kapag lubhang naiyonisa ang hangin. Ang pinakakaraniwang anyo nito ay isang maliit na asul-asul na apoy, na paminsan-minsa'y nagkakaroon ng kulay pula-pula o lila. Karaniwan itong sinasamahan ng tunog na parang lumalagitik. Nabubuo ito sa salamin ng cockpit, sa unahang gilid ng mga pakpak, at sa mga propeller ng isang eroplano kapag ito ay lumilipad sa loob ng isang bagyo. Sa ibabaw ng Daigdig, lumalabas ito sa mga dulo ng lightning rod, antena, tsimenea, poste ng high-voltage, at tore ng anemometer. Lumalabas din ang Apoy ni San Elmo sa tuktok ng mga palo ng mga barkong may layag, na nagbunga ng maraming alamat ng mga mandaragat. Sa kasaysayan, itinuturing itong masamang tanda ng mga mandaragat, ngunit mayroon ding kasalungat na paniniwala, dahil ang pagpapakita nito ay nagsimulang bigyang-kahulugan bilang isang tanda mula sa santong tagapagtanggol na nagbigay ng pangalan sa phenomenon, na nagsasaad na ang pinakamasama sa bagyo ay tapos na. Ang nabanggit na santo ay si Erasmus ng Formia (†303), na matapos mamatay ay naging Saint Elmo - ang ating "San Telmo." Siya ang patron ng mga mandaragat at mang-aawit ng biyolin.