ไฟเซนต์เอลโม

อิเล็กโทรมีทิเออร์ชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยการปลดปล่อยแสงแบบโคโรนา (corona effect) ที่มีความเข้มต่ำ ซึ่งแผ่ออกมาจากวัตถุปลายแหลมเมื่ออากาศแตกตัวเป็นไอออนอย่างมาก รูปลักษณ์ที่พบมากที่สุดคือเปลวไฟสีฟ้าขนาดเล็ก บางครั้งมีสีออกแดงหรือม่วง มักมีเสียงแตกเปาะแปะร่วมด้วย มันก่อตัวขึ้นบนกระจกห้องนักบิน ขอบด้านหน้าของปีก และใบพัดของอากาศยานเมื่อมันบินผ่านพายุ บนพื้นผิวโลก มันปรากฏที่ปลายสายล่อฟ้า เสาอากาศ ปล่องไฟ เสาไฟฟ้าแรงสูง และหอวัดลม ไฟเซนต์เอลโมยังเกิดขึ้นบนยอดเสากระโดงเรือใบ ซึ่งเป็นที่มาของตำนานของนักเดินเรือมากมาย ในอดีตถือกันว่าเป็นลางร้ายโดยชาวเรือ แต่ก็มีความเชื่อตรงกันข้ามด้วยเช่นกัน เนื่องจากการปรากฏของมันเริ่มถูกตีความว่าเป็นสัญญาณจากนักบุญผู้อุปถัมภ์ที่ให้ชื่อแก่ปรากฏการณ์นี้ บ่งบอกว่าช่วงที่เลวร้ายที่สุดของพายุได้ผ่านพ้นไปแล้ว นักบุญดังกล่าวคือเอราสมุสแห่งฟอร์เมีย (†303) ผู้ซึ่งหลังจากมรณกรรมกลายเป็นนักบุญเอลโม - หรือ "ซานเตลโม" ของเรา พระองค์เป็นนักบุญอุปถัมภ์ของชาวเรือและนักไวโอลิน