ognie Świętego Elma

Elektrometeor składający się ze świetlistego wyładowania o efekcie korony i niskiej intensywności, które emanuje ze spiczastych obiektów, gdy powietrze jest silnie zjonizowane. Jego najczęstszy wygląd to mały niebieskawy płomień, okazjonalnie przybierający czerwonawy lub fioletowy odcień. Zazwyczaj towarzyszy mu dźwięk trzeszczenia. Tworzy się na szybie kokpitu, krawędziach natarcia skrzydeł i śmigłach samolotu, gdy leci on przez burzę. Na powierzchni Ziemi pojawia się na końcówkach piorunochronów, anten, kominów, słupów wysokiego napięcia i wież anemometrycznych. Ognie Świętego Elma powstają również na szczytach masztów żaglowców, co dało początek wielu legendom żeglarskim. Historycznie uważane za zły omen przez żeglarzy, istnieje również przeciwna wiara, ponieważ ich pojawienie się zaczęto interpretować jako znak od patrona, który nadaje zjawisku swoją nazwę, wskazujący, że najgorsze z burzy jest już za nimi. Wspomnianym świętym był Erazm z Formii (†303), który po śmierci stał się Świętym Elmo - naszym "san Telmo". Jest patronem żeglarzy i skrzypków.