glorya

Isang optikal na penomeno ng atmospera na binubuo ng isa o higit pang serye ng mga makulay na singsing na maaaring makita ng isang tagamasid sa paligid ng kanilang sariling anino, kapag ito ay naipapakita sa isang ulap na binubuo lamang ng napakaliliit na patak ng tubig. Paminsan-minsan, maaari rin itong maobserbahan sa niyebe at hamog-hamugan (dew). Ito ay resulta ng isang backward scattering ng liwanag na tumatama sa mga patak, kung saan pinagsasama ang reflection, refraction, at diffraction ng liwanag. Ang angular diameter ng glorya - na mas maliit kaysa sa isang bahaghari - ay inversely proportional sa laki ng mga patak. Ang mas malaki o mas maliit na pagkakapareho ng laki ng mga patak ang nagtatakda kung makikita natin ang isang solong serye ng singsing o marami. Ang mga penomenong pagkaka-interference na nagaganap habang dumidiffract ang liwanag sa gilid ng bagay na lumilikha ng anino ang responsable sa paglitaw ng magkakahiwalay na maliwanag na bandang liwanag. Isa sa mga sitwasyon kung saan natin maaaring maobserbahan ang isang glorya ay kapag naglalakbay sa eroplano, kapag ito ay lumilipad sa itaas ng isang dagat ng ulap. Kung ihahagis ng eroplano ang anino nito sa layer na iyon ng ulap, malaki ang tsansang makikita natin ang glorya sa paligid nito. Ang penomenong ito ay kilala rin bilang singsing, bilog, korona, o halo ni Ulloa, bilang parangal sa mandaragat na Espanyol na si Antonio de Ulloa (1716-1795), na siyang unang gumawa ng siyentipikong paglalarawan nito. Dahil ito ay nakasentro sa antisolar point, tinatawag din itong anthelion.