Глория

Байкоочу өзүнүн көлөкөсүнүн тегерегинде көрө алган, көлөкө толугу менен майда суу тамчыларынан турган булутка түшкөндө пайда болгон бир же бир нече сериядагы асан-үсөн түстүү шакектерден турган атмосфералык оптикалык кубулуш. Кээде аны кар жана шүүдүрүмдө да байкоого болот. Бул тамчыларга түшкөн жарыктын артка чачырашынын натыйжасы, анда жарыктын чагылышы, сынышы жана дифракциясы айкалышат. Глориянын бурчтук диаметри, асан-үсөнүнкүнө караганда бир топ кичине, тамчылардын диаметрине тескери пропорциялуу. Тамчы өлчөмдөрүнүн көбүрөөк же азыраак бирдейлиги бир гана шакектер сериясын же бир нечесин көрөрүбүздү аныктайт. Жарык көлөкө пайда кылган объекттин четтеринде дифракцияланганда болгон интерференция кубулуштары бөлүнгөн жарык тилкелеринин пайда болушуна жооптуу. Глорияны көрө турган кырдаалдардын бири - учакта учканда, учак булут деңизинин үстүнөн учканда. Эгер учак ошол булут катмарына көлөкөсүн түшүрсө, анын тегерегинде глорияны көрүү мүмкүнчүлүгү жакшы болот. Кубулуш ошондой эле Уллоа шакеги, чөйрөсү, короналы же галосу деп да белгилүү, ага испан деңизчиси Антонио де Уллоа (1716-1795) урмат катары берилген, ал аны биринчи болуп илимий сүрөттөгөн. Ал антисолярдык чекитке борбордошкондуктан, аны антелион деп да аташат.