ភ្លើងសន្តអែលម៉ូ

ឧល្កាបាតអគ្គិសនីដែលមានការបញ្ចេញពន្លឺតាមឥទ្ធិពលកូរ៉ូណា និងអាំងតង់ស៊ីតេទាប ដែលចេញពីវត្ថុមុតស្រួច នៅពេលខ្យល់មានអ៊ីយ៉ូដខ្លាំង។ រូបរាងទូទៅបំផុតរបស់វាគឺជាអណ្តាតភ្លើងតូចពណ៌ខៀវ ជួនកាលមានពណ៌ក្រហម ឬស្វាយ។ ជាធម្មតាវាមានសំឡេងរបូតរបាតជាមួយ។ វាបង្កើតឡើងលើកញ្ចក់កាប៊ីន គែមមុខនៃស្លាប និងកង្ហារ របស់យន្តហោះ នៅពេលវាហោះកាត់ព្យុះ។ នៅលើផ្ទៃផែនដី វាលេចឡើងនៅចុងបង្គោលរន្ទះ អង់តែន ផ្សែងគ្រួសារ បង្គោលតង់ស្យុងខ្ពស់ និងប៉មអ្នេម៉ូម៉ែត្រ។ ភ្លើងសន្តអែលម៉ូក៏កើតមាននៅលើកំពូលដងក្តោងនៃកប៉ាល់ក្តោង ដែលបានបង្កើតរឿងព្រេងរបស់នាវិកជាច្រើន។ ជាប្រវត្តិសាស្ត្រគេចាត់ទុកថាជាអបមង្គលដោយអ្នកដំណើរសមុទ្រ ប៉ុន្តែក៏មានជំនឿផ្ទុយដែរ ដោយសាររូបរាងរបស់វាត្រូវបានគេបកស្រាយថាជាសញ្ញាពីសន្តដែលផ្តល់ឈ្មោះដល់បាតុភូតនេះ ដែលបង្ហាញថាផ្នែកអាក្រក់បំផុតនៃព្យុះបានកន្លងផុតទៅហើយ។ សន្តដែលបានលើកឡើងនោះគឺ Erasmus of Formia (†303) ដែលក្រោយមរណភាពបានក្លាយជា Saint Elmo ក្នុងភាសាអេស្ប៉ាញហៅថា «san Telmo»។ លោកជាសន្តអាណាព្យាបាលរបស់នាវិក និងអ្នកវាយវីយូឡុង។