ฟ้าผ่า

การแสดงออกหลักของธรรมชาติทางไฟฟ้าของบรรยากาศ อิเล็กโทรมีทิเออร์ชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยการปลดปล่อยประจุไฟฟ้าอย่างรุนแรง ซึ่งต้นทางและปลายทางอาจเป็นเมฆพายุและพื้นผิวโลก (ฟ้าผ่าจากเมฆลงสู่พื้นดิน) เมฆพายุสองก้อน (ฟ้าผ่าจากเมฆถึงเมฆ) เมฆพายุและบริเวณท้องฟ้าแจ่มใส (ฟ้าผ่าจากเมฆสู่อากาศ) หรือสองบริเวณภายในเมฆคิวมูโลนิมบัสเดียวกัน (ฟ้าผ่าภายในก้อนเมฆ) ฟ้าผ่าส่วนใหญ่ที่ลงสู่พื้นดินนำพาประจุลบ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากบริเวณด้านล่างของเมฆคิวมูโลนิมบัส ซึ่งมีแนวโน้มที่จะสะสมอยู่ที่นั่น ฟ้าผ่า ซึ่งรู้จักกันในชื่อเซนเตยา (centella) หรือเซนเตยอน (centellón) มักมีเส้นทางคดเคี้ยวผ่านอากาศ มีกิ่งก้านจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่แยกออกมาจากช่องทางที่การปลดปล่อยประจุหลักเดินทางผ่าน ฟ้าผ่าเดินทางผ่านบริเวณที่อากาศแตกตัวเป็นไอออนมากที่สุดและมีความต้านทานไฟฟ้าน้อยที่สุด มันนำพาปรากฏการณ์ไฟฟ้าสองอย่างมาด้วย ได้แก่ แสงวาบ (luminous glow) และเสียงฟ้าร้อง (thunder) เป็นเรื่องปกติที่จะเข้าใจว่าฟ้าผ่าคือแสงวาบและถือว่าเป็นคำพ้องความหมายกัน